Verkreukeld

Mijn fantastische Maastrichtse zanglerares Gemma Visser vond ooit op een Utrechtse universiteitsborrel waar we samen waren : Wat lopen die intellectuele vrouwen er toch altijd verkreukeld en slecht gekleed bij.
Peinzend staarde ze naar haar sjieke lakschoenen , stiftte haar lippen nog felroder in de weerspiegeling van een leeg dienblad en drapeerde zwierig haar Chanel omslagdoek om haar elegante schouders.
Ik was het overigens met haar eens terwijl we het ook vaak oneens waren en zij mij een recalcitrant maar wel grappig wicht vond.
We bulderden dan ook vaak gezamenlijk van het lachen tussen alle aria’s en zangoefeningen door.
Gemma en ik … we begrepen elkaar.
Zo nu en dan kwam ik op les op voor mij slechte dagen en dan maakte zij de voordeur open en zei: Oh , ja ik zie al aan je gezicht dat het vandaag niks wordt met zingen .
Je ziet er ook zo verkreukeld uit.
Smeer wat make-up op je gezicht en ga maar lekker bij Ad in de keuken zitten dan maakt hij wel koffie voor je.
Wanneer dit dan in de namiddag was zei haar man Ad: Koffie??? Zei ze echt koffie??
Kind we trekken een fles troostwijn open en terwijl hij de kurkentrekker zocht mompelde hij: Mijn god moet je die tenor horen zeg, het lijkt wel een fluitketel, wat ben ik blij dat mijn schildersatelier op zolder is en ik niks te maken heb met die rare zangwereld van jullie.

Ad is overigens een fantastische kunstschilder en sprak tijdens de universiteitsborrel de legendarische woorden tegen mijn vriend : Zeg Ludo jongen, kun jij mischien nog wat wijn halen zodat ik zo snel mogelijk vergeet dat ik in Utrecht ben en niet in Maastricht !
Gemma bitste: Niks daarvan, je hebt al drie glazen op, we moeten nog de hele dag en straks naar het promotiefeest bij de promovenda thuis ( dat was overigens vriendin Esther Jansma ,dichteres maar ook professor in de dendrochronologie , moeilijke materie over hoe je kunt zien hoe oud de wereld is naar aanleiding van de jaarringen van bomen en de fossielen ervan )
Na een poos kwam Esther naar ons toe en zei : Wat geweldig dat jullie helemaal vanuit Limburg hiernaartoe zijn gekomen.
De man van mijn zanglerares zei: Ja, het was een heel gedoe om in de juiste trein te stappen en het hotel te vinden.
Je had trouwens een goed verhaal over die boomstronken, ik snapte er alleen geen bal van.

Om de tijd tussen de borrel en het feest, enigszins nuchter , te overbruggen gingen we dan maar koffie drinken samen met schrijver Leo Vroman en zijn vrouw die er een beetje beduusd en verloren bij stonden tussen al die  borrelgasten .
Gemma , een echte oermoeder maar met de features van een wat oudere Carmen ,liep naar die twee mensjes toe en zei: Jullie gaan gezellig met ons mee een kop koffie drinken.
Vroman was overigens aan het dementeren en liep in een onbewaakt moment weg.
Gemma foeterde : Nou, dat is fraai , ben ik even naar het toilet en dan is Leo zoek. Hadden jullie niet beter kunnen opletten? Ga jij hem maar gauw zoeken Ad , hij kan nooit ver weg zijn.
Tegen mevrouw Vroman zei ze liefdevol: We vinden hem wel hoor wees maar niet ongerust.
Mevrouw Vroman lispelde : Oooh? Wat is er dan ? en Gemma fluisterde dan weer tegen mij: Volgens mij is zij ook niet meer helemaal goed , ocherme.
Ad vond Leo , starend in de etalageruit van een boekwinkel op dezelfde gracht .
Kijk Leo , zo sprak Ad, hier ligt ook een boek van jou.
Vroman antwoorde: Ik kan me niet zo goed herinneren dat ik een boek geschreven heb maar ja mijn naam staat er wel op……….
Die uitspraak ontroerde ons en vooral Ad die .. godverdomme wat is dit toch triest…mompelde.
We voelden ons een beetje verkreukeld, maar dan vanbinnen.
Die plooien streken we dan toch maar glad met een glaasje wijn en toen…op naar het knalfeest bij Esther en haar man William ( overigens ook professor aan dezelfde universiteit).
De volgende dag lagen Ludo en ik in de katerkreukels.
Gemma en Ad niet , fris als hoentjes zaten ze in de ontbijtzaal .
Ad riep vrolijk: Jongens , het is een prachtige dag want we gaan terug naar Limburg.

Gemma en Ad , flamboyant, elegant, lief , grappig , slim, oer-Limburgs en verre van …. verkreukeld. .

5 gedachten over “Verkreukeld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s