Sissi

Sissi is weg! Laatst was ik bij ouwe Giannis en zei : Waar is die mok  met de afbeelding van Sissi eigenlijk die Giorgos voor zijn moeder in het Sissi-museum in Wenen  had gekocht? En dan ga je samen de kasten eens overhoop halen in de keuken van Mournies maar vindt je die mok dus niet. Spoorloos verdwenen. Net zoals haar gouden sieraden die dus echt wel iets waard waren.Die mok? Ach ja , best jammer maar geen al te grote ramp. Maar ik vind het wel raar dat er daar maar vanalles zomaar weg komt. De sieraden had ma Zoi overigens verstopt ergens in een spelonk onder de oven. Alleen haar kinderen Maria en Giorgos wisten ervan en na haar dood werd dan ook het doosje met het goud ( zoals men dat hier noemt ) geopend en kwamen we gezamenlijk tot de ontdekking dat de duurste stukken ontbraken. Niet dat we erop uit waren , integendeel zelfs , maar de teleurstelling was toch erg groot en natuurlijk alweer die vraag…. Waar zijn die echt dure ketting en ringen gebleven? Aan de ouwe Giannis hadden we ook al niks want hij barstte destijds al in huilen uit bij het zien van zelfs maar dat doosje. Een doosje met vooral waardeloze prullen en nog maar een paar dingetjes die de moeite waard waren. Ik kreeg een soort van steen , een oog uit de zee gevat in goud die nu om mijn nek hangt aan de ketting samen met het typische Kretenzisch, Minoische hakbijltje dat ik hier kocht bij een juwelier toen ik  hier voor het eerst was. Maria hield de rest en daar was de kous mee af. 40 dagen na de begrafenis van ma Zoi was dan ook de eerste herdenking en gingen we mee naar het huis van haar zus en kijk eens aan…. daar stonden de duurste poppen van Zoi , glimlachend als altijd , maar nu op haar sofa. Ik kon er mijn ogen niet vanaf houden want het leek alsof de poppen tot een soort van Chucky’s waren verworden en elk moment een mes in hun poppenhandjes tevoorschijn zouden toveren om je de strot mee door te snijden. Ik fluisterde dan ook : Maria , zie je die poppen van je moeder? Die heeft jullie tante gewoon mee gejat terwijl jullie de boel aan het opruimen waren.En stiekem dacht ik …. die sieraden die zoek zijn zal zij ook wel hebben!  Gelukkig maar dat ik nog het idee had om de allerduurste pop in de armen van de dode Zoi te leggen en dat, althans voor haar,  prachtstuk mee het graf in ging. Zeer ongebruikelijk hier trouwens , zelfs bloemen mogen hier het graf niet in want  dan vergaat het lijk te langzaam omdat er allerhande chemische stoffen vrij komen . De vracht losse anjers en rozen  bovenop het lijk worden vlak voordat de dode omlaag daalt ervanaf gehaald en in een vuilniszak gestopt.  Daarna verdwijnt de dode omlaag dat afschuwelijke , betonnen gat in en wordt de boel , met opgestroopte mouwen, door de jongens van de begrafenisonderneming dicht gemetseld terwijl de familie er nog bij staat!De bloemstukken worden trouwens wel op het graf gelegd. Toen onze Sissi stierf was de wens van de familie … geen bloemstukken maar geld doneren aan ” het lachende kind ” . Een filantropische instelling voor zieke kinderen .

Ja , die begrafenissen zijn hier vreselijk met open kisten en de papas breuzelt een half uur en daarna ben je weg ! De volgende kist met familie  staat namelijk al te wachten om ook dat duistere gat in te gaan. Big business . Maar Sissi is dus weg en daarmee ook onze  Griekse Sissi die een heel erg niet Sissi-like leven heeft gehad. Niks te prinsessen maar keihard werken haar hele leven lang en zorgen dat Giorgos  en Maria te eten hadden en …. in de 5 jaren dat ik haar heb gekend , het aan mij ook niets ontbrak.

Onze Sissi is dus weg en haar mok ook …. maar ze zou de foto hierboven geweldig hebben gevonden omdat ik eruit zie als een Sissi!

2 gedachten over “Sissi

    1. Ze was ook zo’n oermoeder. En nee, niet alle Griekse moeders zijn zo. Zeker niet wanneer zoonlief met een buitenlandse thuiskomt. Ik ken een aantal Nederlandse vrouwen die totaal niet goed vielen bij de Griekse schoonmama. En dat lag niet aan hen. Ook mijn zusje vond Zoi een superlief mens . Ze verstonden elkaar totaal niet maar ik vertaalde en mijn zus zei: Goh Corinne was onze moeder maar zo geweest. Tja……

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s